Przed rozpoczęciem swojej przygody z nartami należy poznać podstawowe techniki i pozycje narciarskie. Niniejszy poradnik poświęcony jest współczesnej technice jazdy (carving). Jest ona łatwiejsza w nauce, wykonywane skręty są bardziej naturalne dla anatomii człowieka oraz technika ta pozwala na szybszą jazdę.

Pozycja pośrednia. Najbardziej podstawowym elementem jazdy na nartach jest stanie na nartach oraz jazda na wprost. Po znalezieniu płaskiego odcinka stoku i założeniu nart stajemy na nich tak, że kolana są ugięte a podudzia lekko opierają się na językach butów. Jest to tak zwana pozycja zrównoważona.

Jeśli pochylimy się do przodu, będzie to pozycja wychylona.

Jeśli odchylimy się do tyłu, znajdziemy się w pozycji odchylonej.

Pozycja wysoka.

Pozycja niska.

Pora spojrzeć na postawę narciarską w płaszczyźnie czołowej. Jej najważniejszym aspektem jest rozstaw nart. Powinien on wynosić minimum 30 cm czyli tyle, ile szerokość bioder.

Tak zdefiniowana pozycja zapewnia bezpieczeństwo. Przy współczesnych, mocno taliowanych nartach zahaczenie jednej o drugą może być bardzo niebezpieczne. Ponadto pozycja ta umożliwia niezależną pracę nóg w skręcie - każda narta może iść swoim śladem. Możliwe jest tez ustawienie nart na krawędziach. Dzięki temu jazda jest o wiele prostsza i bardziej przyjemna.

Podstawowa technika hamowania polega na tym, że dzioby nart pozostają w pozycji początkowej, natomiast piętki nart muszą być maksymalnie wychylone do zewnątrz. Aby ułatwić sobie wykonanie tego manewru, należy ustawić narty lekko na krawędziach. Kolana powinny być stosunkowo blisko siebie. Im mocniejsze zakrawędziowanie nart, tym bardziej efektywne hamowanie.

Podchodzenie polega na tym, że stojąc w poprzek linii spadku stoku należy podnieść górną nartę i postawić ją wyżej niż była. Przed tym ruchem należy wbić górny kij tak, żeby odstawiana narta była poniżej niego. Później należy dostawić dolną nartę, a po osiągnięciu stabilnej pozycji dołączyć kijek. Narty należy stawiać na krawędziach - inaczej będą odjeżdżać. W ramach wyjaśnienia - górna narta to ta, która znajduje się powyżej dolnej.

Czasem jesteśmy zmuszeni o 180 stopni zmienić kierunek, w którym stoimy. W tym celu należy stanąć stabilnie, unieść dolną nartę do pionu i postawić ją piętką na śniegu. Następnie należy przestawić dolną rękę z kijem, który trzeba wbić jak najbliżej dziobu górnej narty. Później dolną nartę należy położyć w kierunku przeciwnym niż znajdowała się poprzednio. Na koniec ruchem okrężnym należy dostawić górną nartę do dolnej wraz z przestawieniem kija.

W niektórych sytuacjach będziemy zmuszeni do wykonania ześlizgu. W tym celu stajemy prostopadle do linii spadku stoku. Ważne jest tu zakrawędziowanie nart (narty znajdują się pod pewnym kątem do płaszczyzny stoku i są wcięte w podłoże).

Tak wygląda postawa w skos stoku w technice współczesnej.

Przy małym nachyleniu stoku bardzo przydatny do poruszania się po nim jest tzw. krok łyżwowy. Ewolucja ta jest łudząco podobna do jazdy na łyżwach. Posuwistymi ruchami odstawiamy naprzemiennie jedną i drugą nartę w skos i w przód. Dla zwiększenia przyspieszenia można posłużyć się kijami, które wbijać należy jednocześnie.

Rysunek przedstawia dwa sposoby reakcji na siłę dośrodkową. W przypadku skrętu podstawowego musimy pamiętać o podstawowych zasadach: ślad powinien być poszerzony do 30cm lub więcej, w zależności od sytuacji; linia barków musi podążać za skrętem; ręce powinny być rozstawione szeroko i skierowane do przodu; skręt odbywa się w pozycji zrównoważonej i niwelującej siłę odśrodkową.